Η ΛΑΤΡΕΙΑ ΣΤΟ ΙΣΛΑΜ

Αγαπητέ Αναγνώστη,

1.5.1. Το Νόημα και η Σημασία της Λατρείας

Η λατρεία σημαίνει να εκτιμούμε και να δείχνουμε σεβασμό στον Ύψιστο Δημιουργό και να τον ευχαριστούμε για τις αμέτρητες ευεργεσίες που μας προσφέρει.

Η λατρεία είναι όλες οι ενέργειες που πραγματοποιούνται για να είμαστε κοντά στον Αλλάχ και να επιτύχουμε την ευδοκία Του.

Ας Σημειώσουμε!…

• κείνο που επεκτείνει το εξυψούμενο αυτό πνεύμα του ανθρώπου είναι η λατρεία.
• Αυτό που αναπτύσσει και αποκαλύπτει τις δυνατότητες του είναι η λατρεία.
• Εκείνο που διαφοροποιεί και ξεκαθαρίζει τις επιθυμίες του είναι η λατρεία.
• Αυτό που πραγματοποιεί τις ελπίδες του είναι η λατρεία.
• Εκείνο που διευρύνει τις ιδέες του και τις θέτει υπό εντολή είναι η λατρεία.
• Αυτό που βάζει ένα όριο επάνω στις δυνάμεις του πάθους και του θυμού είναι η λατρεία.
• Εκείνο που αφαιρεί τη σκουριά της φύσης, η οποία αμαυρώνει τις εξωτερικές και εσωτερικές δυνάμεις και αισθήσεις, είναι η λατρεία.
• Αυτό που κάνει τον άνθρωπο να φτάσει τις τελειώσεις για τις οποίες είναι προορισμένος είναι η λατρεία.
• Η πλέον εξυψούμενη, η πιο λεπτή σχέση μεταξύ λάτρη και Λατρεμένου^(Mâbud), υπηρέτη και Πλαστουργού, είναι η λατρεία.

(İşârâtü’l-İ’caz)

Η λατρεία, σε ευρύτερο νόημα, είναι η αντίληψη της αδυναμίας και της φτώχειας του ανθρώπου απέναντι στον Αλλάχ και η προσκύνηση στον Αλλάχ με θαυμασμό και αγάπη. Δηλαδή, το να υπακούμε στις διατάγματα Του και να αποφεύγουμε τις απαγορεύσεις Του.

Η λατρεία είναι η αιτία της ευτυχίας του ανθρώπου και στους δύο κόσμους, ένα μέσο ατομικής και κοινωνικής ωριμότητας, ένα φάρμακο για τα πνευματικά προβλήματα του ανθρώπου. Είναι ένα μέσο οργάνωσης των καθηκόντων του κόσμου αυτού και του μεταθανάτιου κόσμου του υπερπέραν. Είναι μια υψηλή σχέση και ένας τιμητικός δεσμός ανάμεσα στον Αλλάχ και τον δούλο Του.

Η λατρεία διαπράττεται μόνο για την ευαρέσκεια του Αλλάχ. Η πνεύμα της λατρείας είναι η ειλικρίνεια (ιχλάς). Η ειλικρίνεια ωστόσο είναι εκπληρώνεται η λατρεία μόνο και μόνο επειδή είναι διαταγμένη. Αν κάποιος πράττει τα καθήκοντα τις λατρείας για κάποιον άλλο σκοπό ή όφελος εκτός από την ευαρέσκεια του Αλλάχ, αυτή η λατρεία είναι άκυρη, δεν είναι έγκυρη. Η λατρεία η οποία γίνεται για την ευαρέσκεια του Αλλάχ είναι το καλύτερο μέσο για να πλησιάσει κανείς τον Αλλάχ.

Η λατρεία είναι η ευγνωμοσύνη και οι δοξασμοί του δούλου σε αντάλλαγμα τις ατελείωτες ευεργεσίες που του προσφέρει ο Αλλάχ μέσω της χάρης, της βοήθειας, του ελέους και της γενναιοδωρίας Του. Είναι ο δοξασμός και αίνοι του για τον Αλλάχ. Η λατρεία είναι η ικεσία, η παράκληση και η προσευχή του δούλου και η δήλωση των αναγκών του. Αυτή η παράκληση καθιστά την καρδιά και το πνεύμα του ανθρώπου απαλλαγμένα από κάθε είδους δυσφορία και απελπισία και τα κάνει ευτυχισμένα και ανακουφισμένα. Η λατρεία είναι ένα απαραίτητο στοιχείο για την ατομική ωριμότητα και αρετή του ανθρώπου, την ειρήνη του πνεύματός του, την ικανοποίηση και την υψηλή αίσθηση της ψυχής του, την εκπαίδευση της ψυχής του, την καθαριότητα της καρδιάς του, την αισθητική της ηθικής του, την αρμονία της οικογενειακής του ζωής και τη δημιουργία ενός μέσου εμπιστοσύνης στην κοινωνική ζωή.

Ας Σημειώσουμε!…

Το νόημα της λατρείας είναι το εξής: Μέσω της αντίληψης των σφαλμάτων, ανικανοτήτων και της ένδειας που κατέχει ένας δούλος, να προσκυνά καταγής [Σέτζντα] στη Θεία Αυλή με αγάπη και θαυμασμό ενώπιον της τελειότητας της κυριότητος του Θείου ελέους, και της δύναμης του Ενός Αιωνίως Επιζητούμενου Κυρίαρχου Σαμέντ Αλλάχ.

Δηλαδή, όπως ακριβώς η ηγεμονία της Κυριότητος  απαιτεί λατρεία και υπακοή, έτσι ακριβώς η αγιότητα της Κυριότητος απαιτεί, ο υπηρέτης, να αντιληφθεί τα σφάλματά του και να επιδιώξει συγχώρηση καθώς και με δοξασμούς, διακηρύσσοντας το Σουμπχάναλλάχ [Υπερτέλειος είναι ο Αλλάχ] να ανακοινώσει ότι ο Κύριος και Συντηρητής Ραμπ του είναι αγνός και απαλλαγμένος ελαττωμάτων, και εξυψούμενος πάνω και πέρα από τις λανθασμένες αντιλήψεις των ανθρώπων της πλάνης, και αγιασμένος και εξαιρεθείς από όλα τα σφάλματα στο σύμπαν.

Οι Λόγοι (9ος Λόγος)

Ένας πιστός ανεβαίνει πνευματικά απαλλασσόμενος από τις υλικές επιθυμίες, ωριμάζει ηθικά, απαλλαγμένος από κακές σκέψεις και αρνητική συμπεριφορά και γίνεται αγαπημένος δούλος του Αλλάχ χάρη στη λατρεία. Όπως αναφέρεται στο Κουράν: "Ω ανθρώπινοι! Λατρέψτε τον Κύριό Ραμπ (Αλλάχ) σας, Αυτόν που σας έχει δημιουργήσει καθώς και αυτούς πριν από εσάς, ώστε να επιτύχετε εγκάρδια ευσέβεια προς." (αλ-Μπάκαρα, 2:210)

1.5.2. Η σχέση μεταξύ Λατρείας και Καθαριότητας.

Υπάρχει μια στενή σχέση μεταξύ λατρείας και καθαρότητας στο Ισλάμ. Η καθαρότητα έχει δύο πτυχές: Η υλική και η πνευματική. Ο Προφήτης μας (Σ.Α.Ου) τονίζει τη σημασία αυτού του ζητήματος λέγοντας: "Η καθαρότητα είναι από την πίστη". Η λατρεία και η καθαρότητα συμπληρώνουν τη μία την άλλη, καθώς και η καθαρότητα αποτελεί ένα είδος λατρείας.

Πνευματική καθαρότητα: Σημαίνει το να απομακρύνετε κανείς από βλαβερά συναισθήματα όπως οι προλήψεις, η καταδίκη, ο φθόνος και η συκοφαντία, και να εξοπλιστείτε με ωραία χαρακτηριστικά που θα ψάξουν την αλήθεια με ωραία συναισθήματα.

Υλική καθαρότητα: Είναι η καθαρότητα του σώματος μας και των ρούχων μας. Διότι, είναι υποχρεωτικό για τη λατρεία. Είναι απαραίτητο να είναι καθαροί οι χώροι που θα χρησιμοποιηθούν για τη λατρεία και το περιβάλλον όπου ζει ένας Μουσουλμάνος.

1.5.3. Η σχέση μεταξύ Λατρείας και Πίστης

Θα είναι αρκετό να κοιτάξει κανείς το παρακάτω εδάφιο του Κουράν για να καταλάβετε τη σχέση μεταξύ λατρείας και πίστης: "Μα τον χρόνο! Πράγματι, ο άνθρωπος είναι σε απώλεια, εκτός από εκείνους που έχουν φέρει πίστη και κάνουν καλές πράξεις, και συμβουλεύουν ο ένας τον άλλον το Δίκαιο και συμβουλεύουν την υπομονή" (αλ-Ασρ, 103:1-3).

Οι διατάξεις για την πίστη που σχετίζονται με τη συνείδηση και το μυαλό θα είναι αδύναμες από την άποψη των εντυπώσεων και των αποτελεσμάτων αν δεν εκπαιδευθούν και ενδυναμωθούν μέσω της λατρείας. Άρα η πίστη δεν πρέπει να υπάρχει χωρίς λατρεία. Μπορούμε να παρομοιάσουμε την πίστη με ένα κερί και την λατρεία με τον πυρσό γύρω από αυτό. Η διατήρηση και η διατήρηση της πίστης είναι δυνατές μόνο μέσω της λατρείας και των καλών πράξεων.

νηστεία, η προσκύνηση στο Χατζ, η ελεημοσύνη (Ζεκάτ), και όλες οι άλλες μορφές λατρείας ενδυναμώνουν την πίστη του ανθρώπου, καθαρίζουν την ψυχή από το κακό και συνδέουν τον δούλο με τον Κύριό του. Για παράδειγμα, η νηστεία απαιτεί την προτίμηση της αγάπης του Αλλάχ έναντι των επιθυμιών του σώματος. Διαθέτει τα χαρακτηριστικά που κάνουν έναν Μουσουλμάνο να συνηθίσει στην ειλικρίνεια, τη βούληση και την υπομονή. Η ελεημοσύνη (Ζεκάτ) είναι μια οικονομική λατρεία που απαλλάσσει έναν Μουσουλμάνο από τη νόσο της τσιγκουνιάς και της φιλαργυρίας. Μέσω της ελεημοσύνης (Ζεκάτ) κατανοεί καλύτερα ότι ο πραγματικός ιδιοκτήτης της περιουσίας είναι ο Αλλάχ και ότι αυτός είναι μόνο ένας θεματοφύλακας. Η ελεημοσύνη (Ζεκάτ) είναι η προτίμηση της ευχαρίστησης και της αγάπης του Αλλάχ έναντι της αγάπης για περιουσία. Αυτή η σκέψη λοιπόν, είναι ένα ωραίο σημάδι της πίστης, η οποία είναι ένα δεσμός μεταξύ του δούλου και του Αλλάχ. Για παράδειγμα, η προσκύνηση στο Χατζ είναι μια οικονομική και σωματική λατρεία. Δηλαδή, να δαπανάς την περιουσία και το σώμα σου με τον τρόπο που ο Αλλάχ επιθυμεί είναι αποτέλεσμα πίστης και υποταγής. Αυτές οι συνθήκες που παρουσιάζονται σε όλα τα είδη λατρείας δείχνουν ότι η πίστη και η λατρεία είναι ένα αδιαίρετο σύνολο.

1.5.4. Οι έννοιες σχετικά με τη Λατρεία.

Οι άνθρωποι που υποτίθεται ότι πρέπει να εκτελούν τις εντολές του Αλλάχ και να αποφεύγουν τις απαγορεύσεις ονομάζονται Μουκελλέφ (υπόχρεοι). Για να είναι κάποιος Μουκελλέφ πρέπει να είναι λογικός και ενήλικας.

Καθώς η κάθε συμπεριφορά δεν είναι λατρεία ούτε και όλες οι λατρείες έχουν τον ίδιο βαθμό. Υπάρχουν διαφορές μεταξύ των λατρειών. Ωστόσο, ανεξάρτητα από το βαθμό βεβαιότητας μιας εντολής, όλες οι λατρείες πρέπει να γίνονται με ειλικρίνεια.

Οι πράξεις ενός Μουκελλέφ (υπόχρεου) χωρίζονται σε οκτώ κατηγορίες. Αυτές είναι: Φαρζ Farz (υποχρεωτικό), Βατζίπ Vâcib, (υποχρεωτικό), Σουννά  Sünnet (πράξεις που προτείνονται ή συνιστώνται από τον προφήτη), Μουστεχάμπ Μüstehap (συνιστώμενες), Μουμπάχ Μubah (επιτρεπτές), Μεκρούχ Μakruh (ακατάλληλες), Χαράμ Haram (απαγορευμένες) και Μουφσίντ Μufsid (που ακυρώνουν τη λατρεία).

. Φαρζ Farz: Είναι οι λατρείες και οι πράξεις που διατάζονται από τον Αλλάχ και απαιτούνται οπωσδήποτε από τον Μουκελλέφ (υπόχρεο). Το Φαρζ χωρίζονται σε δύο:

Τα Φαρζ-ι Αϊν / Farz-ı Ayn: Τα Φαρζ-ι Αϊν είναι τα καθήκοντα, οι υποχρεώσεις που οφείλει ο κάθε Μουσουλμάνος να εκτελεί ξεχωριστά. Όπως η προσευχή του Σαλά-Ναμάζ, η νηστεία, η προσκύνηση στο Χατζ, η ελεημοσύνη (Ζεκάτ), και ο σεβασμός των γονέων.

Τα Φαρζ-ι Κιφαγιέ / Farz-ı Kifaye: Πρόκειται για τα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις των οποίων η εκπλήρωση δεν δεσμεύει τον κάθε Μουσουλμάνο ξεχωριστά. Δηλαδή, η εκτέλεση αυτών των καθηκόντων από ορισμένους πιστούς θεωρείται εκπληρωμένη από όλους τους Μουσουλμάνους της περιοχής. Αντιθέτως η μη εκπλήρωση αυτών των καθηκόντων από κανέναν πιστό θέτει όλους τους Μουσουλμάνους της περιοχής υπεύθυνους και αμαρτωλούς. Ένα παράδειγμα είναι η εκτέλεση της νεκρώσιμης λειτουργίας Σαλά-Ναμάζ.

Βατζίπ Vâcib: Είναι οι δευτερεύουσες εντολές του Αλλάχ που δεν είναι τόσο υποχρεωτικές όσο τα Φαρζ, όπως οι προσευχές Σαλά-Ναμάζ των εορτών κουρμπάν eid και του Ραμαζάν witr.

Σουννά  Sünnet: Οι λατρείες και οι πράξεις που ο προφήτης μας έκανε πάντα και μας συμβούλευσε να κάνουμε και εμείς, όπως οι προσευχές Σαλά-Ναμάζ που εκτελούσε ο ίδιος πριν και μετά από τις Φαρζ προσευχές, το κάλεσμα του Εδάν, το κάλεσμα του Κάμετ, η περιτομή, και ο χαιρετισμός Σαλάμ.

Μουστεχάμπ Μüstehap: Είναι πράξεις που θεωρούνται καλές από τη θρησκεία. Όλες οι πράξεις που δεν είναι διαταγμένες αλλά είναι καλές να γίνονται είναι Μουστεχάμπ.

Μουμπάχ Μubah: Είναι πράξεις που ο Μουκελλέφ (υπόχρεος) έχει την ελευθερία να κάνει ή όχι. Όλες οι πράξεις που δεν είναι υποχρεωτικές ανήκουν σε αυτή την κατηγορία, όπως το να πίνεις τσάι, ο ύπνος, το καθισιό.

Μουφσίντ Μufsid: Είναι κάτι οτιδήποτε που ακυρώνει μια λατρεία που έχει ήδη ξεκινήσει. Για παράδειγμα, το να γελάσει κανείς τόσο δυνατά ώστε να ακούσουν και άλλοι άνθρωποι κατά τη διάρκεια της προσευχής είναι Μουφσίντ. Ένα τέτοια γέλιο ακυρώνει την προσευχή. Το εθελούσιο φαγητό ή ποτό ενώ νηστεύει κάποιος είναι Μουφσίντ και ακυρώνει τη νηστεία.

Μεκρούχ Μakruh: Είναι πράξεις που δεν είναι κατάλληλες να γίνονται. Πρέπει να αποφεύγονται αυτού του είδους οι πράξεις όσο το δυνατόν περισσότερο.

Χαράμ Haram: Είναι πράξεις που ο Αλλάχ έχει απαγορεύσει απολύτως, όπως η οποιαδήποτε λατρεία εκτός από τον Αλλάχ, η χρήση του αλκοόλ, ο τζόγος, το ψέμα και η συκοφαντία.

Mathe to Islam